 |
 | (261) |
| (54) |
| (159) |
| (214) |
| (83) |
| (223) |
| (335) |
| (42) |
| (317) |
| (104) |
|
|
|
|
| (10-03-2010 08:57) |
| (07-03-2010 07:36) |
| (27-02-2010 03:16) |
| (26-02-2010 12:14) |
| (25-02-2010 10:28) |
|
|
|
|
|
1 do 10 z 317 znalezionych
|
|
Kto raz Miodka ujrzał i słuchał, ten wie - nie miodkiem smarować TW, czy SB
Karpiniuk – Schetyna też nie spod ogona srok, analogia metafor czytelnych jak(bez urazy)Srock
Karpiniuk kulturę śledzi wśród prawniczych ksiąg,wytrzepie, niby słomę z butów kmiot... |
wardęszkiewicz |
|
|
|
|
|
|
|
Wśród wielu definicji człowieka znajdziemy i taką (podobno autorstwa Arystotelesa), która określa go jako „zwierzę z umiejętnością śmiechu”. Rzeczywiście, często płaczemy ale równie często śmiejemy się. A śmiejemy się z wielu rzeczy – przede wszystkim z samych siebie. Śmiech ma wielką siłę katarktyczną (oczyszczającą) i terapeutyczną. Dawni retorzy wiedzieli, iż można pozyskać życzliwość słuchaczy serwując im w czasie przemowy jakąś zabawną anegdotkę (tzw. chreję). |
Henryk Pustkowski |
|
|
|
|
|
|
|
Wśród wielu definicji człowieka znajdziemy i taką (podobno autorstwa Arystotelesa), która określa go jako „zwierzę z umiejętnością śmiechu”. Rzeczywiście, często płaczemy ale równie często śmiejemy się. A śmiejemy się z wielu rzeczy – przede wszystkim z samych siebie. Śmiech ma wielką siłę katarktyczną (oczyszczającą) i terapeutyczną. Dawni retorzy wiedzieli, iż można pozyskać życzliwość słuchaczy serwując im w czasie przemowy jakąś zabawną anegdotkę (tzw. chreję). |
wardęszkiewicz |
|
|
|
|
|
|
|
„Trzeba się uczyć, przeminął wiek złoty”. Niestety czas złotych wakacji przeminął i nadszedł szary słotny czas akademickiego trudu. I ja się douczać muszę, i ja ślęczę nad księgami. Ostatnio jednak częściej ślęczałem przed komputerem, zmuszając to moje stareńkie i powolne bydlątko do ganiania po internetowych stronach. Potrzebowałem nowych materiałów do tak ulubionej [he !, he !] przez studentów retoryki. |
Henryk Pustkowski |
|
|
|
|
|
|
|
Niedziela, dzień w którym powinniśmy wypoczywać. Tyczy się to jednak marnego procenta osób, większość spędza dzień na zakupach co nie jest, bynajmniej dla mnie, najwygodniejszą formą odpoczynku. Ja wraz z narzeczoną postanowiłem umilić sobie dzień obejrzeniem filmu „Marley i Ja”. Bardziej skłonił mnie do tego duet Owena Wilsona i Jennifer Aniston niż sam tytuł aczkolwiek, film się podobał pomimo tego, że miał smutne zakończenie. |
leonpro778 |
|
|
|
|
|
|
|
No cóż, skończyły się żarty, zaczęły się schody- jak mawiał Wieniawa. Skończyły się wakacje, zaczęło się znowu życie zwykłe, czyli akademickie. Wgryzam się w nowe programy zajęć, poznaję studentów „pierwszaków”, bowiem moich „starych” dobrze pamiętam i już na początku muszę się wywikłać z pewnych dydaktycznych kłopotów. Nie prowadzę już mojej ukochanej retoryki, ale przydano mi nauki pomocnicze. |
Henryk Pustkowski |
|
|
|
|
|
|
|
„Polacy! Nic się nie stało…” można skandować, gdyby nie fakty. Jak potężna frakcja kibiców, nie protestowałem, na wieść o meczu Gołota vs. Adamek. |
wardęszkiewicz |
|
|
|
|
|
|
|
Felietonik ten piszę z dużą powagą, choć jego pointa jest nieco żartobliwa. A może nawet przewrotna. Pragnę zatem całą anegdotyczną sytuację obwarować komentarzem, w którym zapewne przywołuję „kilka prawd co nie nowe”, ale też [tak mi się zdaje] prawdy te są w dalszym ciągu użyteczne. Cała rzecz dotyczy komunikowania, a dokładniej czterech podstawowych praw konwersatoryjnych Gricea. |
Henryk Pustkowski |
|
|
|
|
|
|
|
Mimo, iż dopadło mnie jesienne (?) zmęczenie, postanowiłem kończyć swoje szkice o fitosemiotyce. Przypominam : fitosemiotyka- to nauka traktująca o systemach „znakowych” roślin, czyli – jak to dosadnie donoszę moim studentom -informująca, jak sensownie współżyć z kartoflem. |
Henryk Pustkowski |
|
|
|
|
|
|
|
Na początku była fenyloetyloamina. Potem randki w ciemno (bo w kinie i w ostatnim rzędzie), owocujące tym, co się młodym należy. A że długie ręce hormonów dosięgły pary mózgów, chemia stała się uczuciem. A uczucie miłością się stało. Każdy jest przekonany, że potrafi się jej oprzeć, tymczasem nie zna dnia ani godziny…
Niebo płacze.
Kondukt żałobny sunie posępnie w stronę jego domu. |
Ania Kodłyczewska |
|
|
|
|
|
<< Początek | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | Następna strona >> | Koniec >>
|
|
|
| (09-03-2010) |
| (25-02-2010) |
| (25-02-2010) |
| (18-02-2010) |
| (13-02-2010) |
|
|
|
|
| (316644) |
| (307113) |
| (185944) |
| (167848) |
| (152862) |
|
|
|
|
| (4,96) |
| (4,96) |
| (4,95) |
| (4,83) |
| (4,81) |
|
|
|
|
