Szukaj Strona Główna   Wszystkie felietony   Kontakt   Napisz Felieton   Regulamin
Kategorie
Codzienność (258)
Kultura (52)
Media (157)
Obyczaje (212)
Ona-On (80)
Polityka (220)
Społeczeństwo (327)
Sylwetki (41)
Inne (316)
Poczekalnia (605)

Subskrypcja
Powiadamianie o nowych felietonach:

Reklama

Ostatnio komentowane
Fatamorgana (06-02-2012 02:25)
Czy ja jestem inny ? - skejci, metalowcy, dresiarze i normalni (05-02-2012 04:00)
PIĄTECZKI - PROMOCJI EGO - GWIAZDECZKI (05-02-2012 10:22)
PIĄTECZKI - PROMOCJI EGO - GWIAZDECZKI (05-02-2012 09:50)
Poczta królów polskich - Poczta Polska (04-02-2012 09:16)

Zaloguj się
Login:
Hasło:
zarejestruj się

Perfumeria internetowa
Domzapachow.pl - perfumeria internetowa

Najpłodniejsi autorzy
wardęszkiewicz (170)
www.njnowak.tnb.pl (126)
Henryk Pustkowski (69)
Andy Rutheford (55)
MICHU (46)


Sztuka naśladowania
Sztuka naśladowania
Prawo Wienera: wszystko jest możliwe dla osoby, która nie musi tego robić.
Prawo Menckensa: ci co umieją - robią, co nie umieją – uczą.
Rozszerzenie Martina: ci co nie umieją uczyć – zarządzają.
Ekstrapolacja Belaniego: ci co nie umieją zarządzać – doradzają.
Wykładnik Taylora: ci co nie umieją doradzać – naśladują.
Naśladowanie – sztuka jak każda inna (refleksja autora).

Van Meegeren był niezwykłym malarzem. Biegle posługiwał się wszelkimi możliwymi technikami, lecz do splendoru wielkiego mistrza brakowało mu czegoś ważnego: bożej iskry. Dlatego nigdy nim nie został. Van Meegeren miał za to inny niebanalny atrybut: posiadał setki płócien najwybitniejszych malarzy. Tyle tylko, ze każde z nich stworzył samodzielnie - „od nowa”. Był bowiem fałszerzem. Ale nie prymitywnym i tuzinkowym. Był fałszerzem genialnym. Jego fenomen naśladownictwa i technika twórcza pod każdym względem przewyższała umiejętności wszystkich współczesnych mu tuzów palety. W swej plagiatorskiej działalności doszedł do takiej perfekcji, że „fałszował” obrazy znanych mistrzów, tudzież te, których ci ostatni nawet nigdy nie namalowali.
Historia sztuki pełna jest podobnych przykładów: aktorów drugiego planu, geniuszy chowających się pod pseudonimami plagiatorów. Nawet, jak głosi anegdota, nasz największy pianista (i tylko przy okazji kompozytor i polityk) Jan Ignacy Paderewski, autorstwo swego genialnego menueta G-dur przypisał początkowo Mozartowi. Nie przez źle pojmowaną skromność. Po to, by kunsztem tej muzycznej perełki (rzekomo uchowanej w szufladach przez stulecia) utrzeć nosa krytykom – za ich nieomylny smak artystyczny i wzgardę dla twórczości kompozytorów współczesnych naszemu maestro.

Naśladownictwo, fałszerstwa, plagiaty to na podobieństwo „najstarszego zawodu świata” prawdopodobnie fach towarzyszący człowiekowi od zawsze. Gdybyż nie odwieczne naśladowanie przyrody – czy kiedykolwiek nauczylibyśmy się śpiewu i malować?
Jednak dziś, w czasach zmerkantylizowanych standardów i zdegradowanych wartości fach ten, jak nigdy wcześniej, stał się żyłą złota dla niejednego spryciarza. Ale nie tylko. Dla różnej maści cwaniaczków, gangów, a niektórzy mawiają: nawet dla całych narodów! (O Chińczykach na przykład wiemy, że doskonale podrobią wszystko, co można sprzedać. Dlatego półki sklepowe uginają się pod natłokiem towarów ze wstydliwie chowaną metką made in China, dlatego lokalne stragany zasypane są towarami światowych marek, od których całkiem niedyskretnie trąci czar mandaryńskiego rzemieślnika).
Naśladownictwo i „fachowy” plagiat są więc dziś sztuką powszechną jak każda inna. Bo jak każda inna ma ona rzesze popleczników, adwersarzy i reformatorów. Ci pierwsi mówią: po co wyważać otwarte drzwi? Naśladujmy! Ci drudzy: a gdzie ochrona własności? Gdzie Siódme Przykazanie? I tylko reformatorzy z pragmatycznym rozsądkiem wzorują się, dodają własne i… czynią nowe.
Sztuka naśladowania może więc być (i jest!) poważnym orężem w zbrojowni menedżera. Tyle tylko, że marni menedżerowie, którzy cherlawym palcem wskazują sufit: „tak sobie życzą na górze…” – jej uprawianiem nie zawojują świata. Nie zbawią świata i ci, którzy kurczowo trzymając się stołków przez lata nie podzielą się odpowiedzialnością, ani władzą (ave nieśmiertelni politycy! Ave nieśmiertelni działacze!) Bez świeżej krwi każdy organizm obumiera. Bez nowych idei i pomysłów, odżegnujących się od kontynuacji i naśladownictwa, każda organizacja zasklepia się w głaz.

Dlatego z troską spoglądam na naszą scenę polityczną i miarkuję, że sztukę naśladownictwa uprawiają tam nieudacznie. Przydałby się im nasz rodzimy van Meegeren i mądrzejsze do naśladowania wzorce.
Janusz Niżyński
Ocena: 4,43, ilość głosów: 23, ilość wyświetleń: 609
Oceń ten felieton:

Poleć ten felieton znajomemu

Komentarze

Komentarze do: Sztuka naśladowania
gQdEwkBLS
t5ljFQ , [url=http://nduektzbmyym.com/]nduektzbmyym[/url], [link=http://azvbyimazcee.com/]azvbyimazcee[/link], http://yjubztijbvwf.com/
QnJOCImPNvGo
30-05-2011 05:55:37 PM
yCMilRWHOYERXji
99pwIA beqjgxfqiofz
TMxQTYDGtCEwRisJEPU
27-05-2011 02:57:39 PM
dmEmdfLNvjHdEGpxcFd
sIWAZR , [url=http://sgzpbkbbapok.com/]sgzpbkbbapok[/url], [link=http://utvdjvrbmfnn.com/]utvdjvrbmfnn[/link], http://akciahgvmjjb.com/
rNcegZkrQzd
23-05-2011 04:32:46 PM
ZDfZAxiNlU
Thanks for sharing. Always good to find a real epexrt.
SeUyGuPbJmsGCyHcFRY
21-05-2011 10:56:21 AM
Panie Januszu, koniecznie pisać!
Dzięki!
To sztuka, uczyć bawiąc... Ale jeszcze bardziej raduje mnie Pańska zręcznośc w sprzyjaniu Dobru!
Żaden ze mnie sędzia, tylko wdzięczny czytelnik, zatem 5!
Michał Wardęszkiewicz
12-03-2009 03:37:21 PM
Od czego by tu zacząć? Hmm...
Dobry wstęp do meritum. Świetny pomysł i wykonanie. Czyta się to łatwo i wciąga. Co do błędów: kilka stylistycznych (np. "Dlatego (...), dlatego(...)"). No i odniesienie do polityki, jakże typowe dla kraju nad Wisłą, jest złą puentą. Mimo wszystko daję 5 (z minusem).
Andy Rutheford
05-03-2009 10:24:18 PM

Dodaj komentarz


Dodaj komentarz do: Sztuka naśladowania
Tytuł
Treść
Autor
Wpisz tekst z obrazka:

Copyright by felieton.pl 2004. InetMedia - pozycjonowanie stron www, Linki, Felietony
Felieton.pl poleca: Hotele w krakowie, Cityinfo

bwin fr | trawa sportowa | Opony matador | Kołobrzeg | zlewozmywaki Warszawa