Czy twoje wytrzymałoby tydzień bez odważnego Spidermana? Opuściłoby na kilka dni krzykliwego i kłócącego się Kaczora Donalda? Zostawiło gromadkę Teletubisów? Raczej nie…
Żyjemy w czasach gdzie głównym źródłem wiedzy dla dzieci jest Internet oraz „niezastąpiona” telewizja. „Magiczne pudło” serwujące ogromny wybór bajek, ale czy maja one dobre przesłanie?
Wielu rodziców nie ma czasu lub nie chce oglądać ze swymi pociechami kreskówek a to ogromny błąd! Nie zdają sobie sprawy, co ten środek masowego przekazu pakuje szkrabom do małych główek! Współczesne kreskówki promują przemoc oraz aspołeczne zachowania. Jednak stacje telewizyjne zapewniają, że wyświetlają spokojne, kreatywne oraz edukacyjne filmy. Edukacyjne? Może i tak, ale przed taką bajką leci około pięć kreskówek typu „Spiderman” bądź „Pokemon”, które zamiast wyciszać i uczyć tylko pobudzają i zachęcają dzieci do wulgarnego i aspołecznego zachowania. Przykład? W bajce „Spiderman” (główny bohater jest o ironio mutantem) jest scena gdzie w biały dzień na ulicy do kobiety z małym dzieckiem podbiega mężczyzna de facto złodziej, który wyrywa jej torebkę nikt z przechodniów nie reaguje! Maluch płacze, kobieta szarpie się z mężczyzną a mijający ją ludzie nawet na to nie spojrzą. Czego taka scena uczy 8 – latka? Okrutnej ludzkiej znieczulicy, ponieważ zjawi się „Spiderman” (jak w bajce) i uratuje nieszczęsną osobę. Jednak życie to nie bajka. W realnym świecie nie jest możliwe podniesienie się, kiedy zmiażdży nas ogromne pianino. Mimo to kreskówki Walta Disneya lansują obraz tak nierealnego świata, gdzie kot ma siedem żyć i można go bez problemu trzasnąć młotkiem, ponieważ zostało zwierzęciu jeszcze sześć żyć. Jednym z bohaterów takich animowanych filmów jest słynny Kaczor Donald. Ta „super” kaczka w każdym odcinku swojej bajki krzyczy, wycina głupie kawały w postaci podpalania kupra innej kaczki zapałką. Nasz bohater śmieje się wniebogłosy a wraz z nim dzieciaki przed telewizorem.
Takie zachowania prezentowane w mediach przez bajkowe postacie sprawiają, że dziecko ma zaburzony obraz tego, co jest „dobre” a co „złe”. Prawda, one mogą wiedzieć, że jest to tylko kreskówka. Jednak w przypadku, kiedy 14 – latek popełnia samobójstwo, ponieważ „Ash” go wzywa do wypełnienia misji, to uważam, że jest to, jednoznaczny dowód na to, jaki ogromny wpływ ma telewizja na młodych ludzi. Ten 14 – latek pochodził z RPA, jest jedną z wielu ofiar bajki, „Pokemon”, która zbiera swoje żniwo pod postacią dzieci, które chcą być takie jak „Ash”. Nieugięte, niezniszczalne, posiadające nadprzyrodzone moce, takie są stwory z animowanego filmy „Pokemon”. W Stanach Zjednoczonych 8 – latek wyskoczył z okna swojego wieżowca, ponieważ chciał latać jak jeden z bohaterów tej oto bajki. Przy chłopcu znaleziono kapsel ze zdjęciem „pokemonowskiej postaci”, który był zaciśnięty w jego martwej piąstce. Gdyby rodzicetego malucha zaobserwowali, co ich dziecko ogląda i powiedzieli „Nie!”, może by do tej tragedii nie doszło! Na szczęście kanały dziecięce takie jak uwielbiany przez miliony, Jetix zakończył emisję „Pokemonów”. Co z pozostałymi bajkami jak „Spiderman” czy kreskówkami Disneya? Stacje telewizyjne powinny przeanalizować repertuar puszczanych przez siebie bajek. Czemu zamiast sieczkę z mózgu kreskówek, wpuściliby na ich miejsce dobroduszne i przyjazne światu Smerfy oraz kochanego Misia Uszatka? Czemu media skazują na wygnanie Kota Filemona i czeskiego Krecia? Dlaczego Żwirek i Muchomorem razem z Pszczółką Mają nie mogą pokazywać, czym jest wierna przyjaźń oraz bezinteresowna pomoc? Tego typu animowane filmy uczą, czym jest zaufanie do drugiego człowieka, a nie zdrada czy bicie, ponieważ Spiderman „musi” wymusić zeznania od osoby, która 10 minut temu była jeszcze jego przyjacielem. Wiem, że książki odeszły do przysłowiowego „lamusa”, ale czy naprawdę musimy skazywać Krecia, Misia Uszatka oraz inne piękne bajki z przesłaniem na medialną śmierć… Dorośli nie powinni zostawiać swoich dzieci na pastwę Tinky Winky – teletubisia oskarżonego o promowanie homoseksualizmu.
Jak ochronić najmłodszych przed tym, co serwują dzisiejsze środki masowego przekazu? Najprostszym sposobem byłoby wyrzucenie telewizora na śmietnik lub wspólne oglądanie bajek. Jeśli jednak zdecydujemy się na wspólny bajkowy seans później należałoby porozmawiać z dzieckiem, jaki jest morał obejrzanej przez niego bajki. |
